Europa na wojennej ścieżce o suwerenność: Parlament Europejski głosuje nad Critical Medicines Act

Podczas gdy świat debatuje o deglobalizacji, europejski przemysł farmaceutyczny właśnie poczuł na własnej skórze, co to oznacza w praktyce. Podczas styczniowej sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w 2026 roku podjęto historyczne decyzje dotyczące Aktu o Lekach Krytycznych (CMA). To już nie jest tylko zbiór pobożnych życzeń – to twarda legislacja, która ma odciąć pępowinę zależności Europy od substancji czynnych (API) sprowadzanych z Chin i Indii. Głównym celem jest radykalne skrócenie łańcuchów dostaw dla ponad 200 cząsteczek uznanych za kluczowe dla bezpieczeństwa zdrowotnego kontynentu, od antybiotyków po insulinę.

Kluczowym, a zarazem najbardziej kontrowersyjnym elementem aktu jest utworzenie Funduszu Bezpieczeństwa Lekowego oraz mechanizm „projektów strategicznych”. Firmy, które zdecydują się na przywrócenie produkcji API do Europy, mogą liczyć na priorytetowe ścieżki certyfikacji oraz gigantyczne wsparcie z funduszy regionalnych. Jednak medal ma dwie strony – branża (w tym EFPIA) alarmuje, że próba „zamknięcia się” Europy i promowanie kryterium „Made in EU” w zamówieniach publicznych może odbić się czkawką w postaci wzrostu kosztów terapii.

Dla Polski, CMA to miecz obosieczny. Z jednej strony otwiera ogromne możliwości dla takich gigantów jak Polpharma czy Adamed, by stać się regionalnymi hubami produkcyjnymi. Z drugiej – wymusza morderczą konkurencję o granty z krajami takimi jak Niemcy czy Francja, które dysponują znacznie większymi budżetami na współfinansowanie nowoczesnych linii produkcyjnych. Głosowanie w PE to dopiero początek trilogu, ale kierunek jest jasny: rok 2026 będzie rokiem wielkiego powrotu ciężkiej chemii farmaceutycznej na Stary Kontynent, podlanego sosem geopolitycznej nieufności.

Zobacz również: Algorytmiczna smycz na cyfrowym Dzikim Zachodzie: EMA i FDA kończą epokę „czarnych skrzynek” w R&D

Przejdź do artykułu