Ta sama roślina nie zawsze daje ten sam ekstrakt. Klimat zaczyna być zmienną jakościową surowców botanicznych

Przy zakupie ekstraktu roślinnego producent zwykle patrzy na gatunek, część rośliny, DER, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, marker i specyfikację jakościową. Coraz częściej do tej listy trzeba jednak dopisać jeszcze jeden element: warunki, w których powstał surowiec roślinny.

Ekstremalne temperatury, susza, intensywne opady i przesunięcia sezonów nie wpływają wyłącznie na dostępność surowców. Mogą również zmieniać plon, profil fitochemiczny roślin i presję ekonomiczną prowadzącą do większego ryzyka adulteration. Branżowa analiza opublikowana we wrześniu zwraca uwagę, że zmienność klimatu zaczyna wpływać na sposób sourcingu botanicals.

Botanicals nie są surowcem „stałym z natury”

Roślina produkuje metabolity wtórne w reakcji na środowisko. Temperatura, nasłonecznienie, dostępność wody, gleba, presja patogenów i moment zbioru mogą wpływać na zawartość związków, które później producent suplementu traktuje jako markery jakości. Oznacza to, że dwa surowce o tej samej nazwie botanicznej i tym samym pochodzeniu geograficznym nie muszą mieć identycznego profilu fitochemicznego. Jeśli producent kupuje ekstrakt standaryzowany, część tej zmienności zostanie wyrównana w procesie produkcji. Nie oznacza to jednak, że zmienność materiału wyjściowego znika. Dostawca może potrzebować innego stosunku surowca do ekstraktu, innych parametrów ekstrakcji albo blendingu kilku partii, aby osiągnąć docelową specyfikację.

Problem zaczyna się zanim ekstrakt dotrze do zakładu

Materiał NutraIngredients wskazuje, że coraz bardziej niestabilne warunki pogodowe wpływają na lokalizację upraw, wydajność plonów oraz profil fitochemiczny botanicals. Jednocześnie niedobory podaży mogą zwiększać ryzyko fałszowania lub zastępowania droższych surowców. To ma bezpośrednie znaczenie dla działów zakupów. Zmiana regionu uprawy nie powinna być analizowana wyłącznie przez pryzmat ceny i lead time. Może wpłynąć również na charakterystykę materiału. Jeżeli dostawca zaczyna pozyskiwać roślinę z nowego regionu, warto zapytać, czy zmiana została objęta jego systemem change control i jakie dane porównawcze posiada dla nowych partii.

Specyfikacja minimalna może nie pokazać całej zmiany

Typowa kontrola incoming QC może potwierdzić tożsamość i poziom jednego markera. To nie zawsze wystarczy, jeżeli zmienia się cały profil fitochemiczny. W przypadku bardziej złożonych ekstraktów dodatkową wartość mogą mieć fingerprint chromatograficzny, porównanie proporcji kilku markerów lub techniki spektroskopowe wykorzystywane do wykrywania nietypowych partii. Szczególnie istotne staje się to wtedy, gdy ekstrakt nie jest definiowany przez jeden oczyszczony związek, ale przez wieloskładnikowy profil.

Niedobór zwiększa ryzyko adulteration

W surowcach botanicznych problemy jakościowe często rosną wtedy, gdy dobra jakość staje się trudno dostępna. Jeśli plon spada, ceny rosną, a odbiorcy nadal oczekują stałych wolumenów, presja ekonomiczna zwiększa ryzyko:

• podstawiania innych gatunków,
• rozcieńczania ekstraktu,
• stosowania niewłaściwych części roślin,
• dodawania związków mających sztucznie podnieść wynik oznaczenia markera.

Dlatego zmiany klimatyczne mogą wpływać na system jakości pośrednio, przez zmianę ekonomiki łańcucha dostaw.

Długoterminowa kwalifikacja dostawcy nabiera większego znaczenia

Dotychczas supplier qualification często koncentrowała się na aktualnym stanie dostawcy: audycie, dokumentacji, certyfikatach i wynikach ostatnich partii. Przy rosnącej zmienności botanicals coraz ważniejsze stają się dane historyczne. Czy zawartość markerów zmienia się sezonowo? Jak dostawca reaguje na słabszy zbiór? Czy stosuje blending? Jak zarządza alternatywnymi regionami uprawy? Jak identyfikuje ryzyko zamiany gatunkowej? To są pytania, które coraz częściej powinny znaleźć się obok klasycznych parametrów jakościowych.

„Naturalny” nie znaczy powtarzalny

Dla producenta suplementów kluczowe jest rozróżnienie między naturalnym pochodzeniem składnika a kontrolowaną powtarzalnością. Konsument może oczekiwać „naturalnego ekstraktu”. Zakład musi natomiast otrzymać surowiec, który będzie zachowywał się przewidywalnie w procesie i pozwoli utrzymać specyfikację gotowego produktu. Im większa zmienność materiału roślinnego, tym większą rolę odgrywają standardyzacja, odpowiednia strategia badań i ścisła współpraca z dostawcą.